مناطق گردشگری زیراب آبشار ولیلا

آبشار ولیلا دراستان مازندران و در نزدیکی روستایی به همین نام واقع است. روستای ولیلا واقع درمنطقه زیرآب از توابع سوادکوه است. محل قرارگیری روستا درمیان تپه های کم شیب و با ارتفاع کم این امکان را حاصل می کند که افراد علاقمند به یک پیاده روی سبک در میان جنگل انجیری از زیباییهای این آبشار لدت ببرند. از روستای ولیلا در امتداد یک رودخانه پس از طی مسیری در حدود ۱.۵ کیلومتر شما را بر فراز آبشار می رساند. ارتفاع آبشار در حدود ۲۵ متر است علاوه بر این آبشار، جنگل‌های این منطقه در فصل های بهار و تابستان و یا پاییر از جذابیت زیادی برخوردار است که از آن باعنوان جنگل‌های انجیلی هم یاد می‌شود بسیار خاطره‌انگیز است. انجیلی یا آسوندار (انجیلو یا انجیلی یا انجول یا تویی یا تفی یا زوند) درختی است که در جنگل‌های شمالی ایران می‌روید. این درخت دارای چوب سختی است و ریشه و برگ‌های آن مصرف دارویی دارد. درخت انجیلی تقریباً در سرتاسر جنگل های هیرکانی ایران در نوار جنوبی دریای خزر گسترده شده است. برگ های این درخت در پاییز گاه به ۵ رنگ سبز، صورتی، قرمز، نارنجی، قهوه ای جلوه میکند.

انجیلی درختی است زیبا با قامتی بلند و به ۲۵ متر می‌رسد. برگ‌های انجیلی بیشترین توجه را به خود جلب می‌کند.برگ‌های جوان بنفش مایل به قرمز هستند بعد از آن در تابستان به رنگ سبز تیره و درخشان تبدیل می‌شوند و سرانجام در پاییز برگ‌های درخشان به رنگهای مختلف زرد پررنگ نارنجی سوخته و پررنگ و قرمز روشن خالص آشکار می‌شود و این تنوع رنگ مناظر زیبایی را ایجاد می‌کند. از این حیث این درخت برای ایجاد فضای سبز و همچنین جذب توریست در جنگل‌های ما مناسب است. چوب انجیلی بسیارسخت است و از این حیث در زبانهای خارجی به چوب آهن معروف است.

رای رسیدن به روستای ولیلا از میدان شهر زیراب به سمت راست ادامه مسیر میدهیم. جاده پس از گذر از روستای اَتو شما را به یک دو راهی می رساند. راه مستقیم به سمت روستای لاجیم که اثر تاریخی و زیبای برج لاجیم آنجا واقع شده وراه سمت چپ شما را به سمت روستای زیبا ولیلا با مردمان خونگرمش می رساند(تابلوی امامزاده بر سر این دو راهی راهنمای شماست). پس از رسیدن به مسجد روستا و پارک کردن وسیله نقلیه امتداد مسیر به سمت روستای “سوخته سرا” که خاکی می باشد پیش روی شماست با پای گذاشتن در این جاده خاکی در اول مسیر سمت راست تابلوی کوچکی مسیر آبشار را مشخص می کند. تمام مسیر پاکوب بوده و فلش های شبرنگ کوچکی که بر روی بعضی از درخت ها نصب شده به جهت یابی کمک می کند.

برای هر سفری باید پای در مسیری گذاشت. مسیر آبشار ولیلا از هر کجا که آغاز شود در نهایت از کنار مراتع سرسبز و خانه های روستایی گذر می کند و به روستای ولیلا می رسد. جایی که زندگی هنوز هم در آن جریان دارد و در هر گوشه اش به طبیعتی بکر آراسته شده است.

برای رسیدن به آبشار و تماشای زیبایی هایش باید دل از روستا بکنیم و قدم به میان جنگلی رویایی بگذاریم. جنگلی پوشیده از درختان انجیلی ( نوعی درخت در شمال ایران) و بوته های سرخس که تکه ای از طبیعت کم نظیر ایران را به نمایش گذاشته است. گذر از میان این جنگل به حدی لذت بخش است که مسیر پیاده روی تا پای آبشار اصلا به چشم نمی آید.

در مسیر های شیب دار از تعداد درختان کاسته می شود. شاید شانس این را داشته باشید که بتوانید از آلوچه وحشی یا زالزالک بر روی درختان بچشید. با ادامه ی راه خودتان را بر روی تپه ای می یابید. با سرازیر شدن از این تپه شاهد افزایش درختان خواهید بود و سپس با کمی پیاده روی چشمتان به بوته های سرخس خواهد افتاد.

در تمام طول مسیر، صدای گذر آب در رودخانه به گوش می رسد و تا پای آبشار گردشگران را همراهی می کند. در نهایت خود را در بالای آبشار خواهید یافت و با گذر از یک مسیر کوتاه در روبه روی آبشار قرار خواهید گرفت.

صدای موسیقی آب که خودش را از ارتفاع ۲۵ متری به زمین پرت می کند در فضای جنگلی به گوش می رسد. در امتداد آبشار رودخانه ای راه خود را از میان جنگل باز کرده و جریان یافته است تا شادابی و سرسبزی را به جای جای این منطقه هدیه کند.

شاید ارتفاع این آبشار آنقدرها هم زیاد نباشد اما بکر بودن طبیعت منطقه زیبایی چشم نوازی را به چشمان گردشگران هدیه می دهد.رگ های درختان انجیلی در هر فصل رنگ تازه ای به جنگل می دهند و چهار فصلش را زیبا می کنند اما بهترین زمان برای سفر به آبشار از اواخر اردیبهشت تا اوایل دی ماه است.


نگارخانه آبشار ولیلا

مناطق گردشگری زیراب آبشار ولیلامناطق گردشگری زیراب آبشار ولیلامناطق گردشگری زیراب آبشار ولیلامناطق گردشگری زیراب آبشار ولیلامناطق گردشگری زیراب آبشار ولیلامناطق گردشگری زیراب آبشار ولیلامناطق گردشگری زیراب آبشار ولیلا